خطابم این جا بیشتربه اون خواننده ای هست که خودش می دونه و برای من کامنت گذاشته!
.
.
.
خوب! اول که باید بگم من کامنت هایی رو که از سر عقده،مشکلات روحی و در نهایت بی ادبی
و گستاخی گذاشته بشه رو هیچ وقت تایید نمی کنم!!
هر چند که خدا رو هزاران مرتبه شکر شاید فقط چند ماهی یه دونه از این آدم های مریض سر و
کارشون به این جا بیفته!!!
من این جا رو دوست دارم! خیلی خیلی هم دوست دارم! اتفاقا از همین جا هم دوست های
بسیار خوبی پیدا کردم! دوستایی که شاید پیدا کردنشون در دنیای واقعی،خیلی سخت
باشه! چون به هر ترتیب اونجا ما با یه عده محدود از آدما سر و کار داریم!
ضمن این که من حواسم بوده که این جا طرف حسابم کیا و چه جور آدمایی هستن !
مسلم این که با همه کس هم ارتباط برقرار نکردم! با یه عده محدود،شناخته شده،ولی صمیمی!
نکته جالب این جاست که یکی دو تا دوست های صمیمی که من این جا پیدا کردم،اصلا چیزی به
اسم وبلاگ ندارند!!! و یا ایران نیستن!
بگذریم...
من این جا رو دوست دارم،چون وقتی شادم،می تونم این جا از شادی هام بنویسم و یه عده رو
هم همراه خودم شاد کنم که خوب این، لذت اون شادی رو رو صد چندان می کنه و وقتی هم
غمگینم،میام و از مشکلاتم میگم و خیلی ها ،توجه کن خیلی ها،در حد توانشون،توان فکری -
شون،بهم کمک می کنند یا دست کم یه حس همدردی که همه ما گاهی بهش نیاز داریم!
یا نه! اصلا می نویسم تا سبک بشم! تا افکارم آنالیز بشه! تا آروم بشم!
اینا رو گفتم، تا بدونی که اجازه نمی دم که هیچ عاملی ، آرامش این جا رو ازم سلب کنه!!
تاحالا هم به همون معدود کامنت های همدردهای تو(انسان های بیمار)،نه جواب دادم و نه
تاییدشون کردم! چون یه خصیصه ای که من دارم اینه که این جور موارد،حس ترحمم از نفهمی
اون آدم،به عصبانیت ناشی از بدذاتی و گستاخیش غلبه میکنه!!!
اصولا هم اعتقاد دارم که ۲ جور ممکنه به یه آدم نگاه بشه:
۱-ترحم. که مشخص میکنه تو هیچی نیستی و همه هم چاره ای ندارن که نهایتا با یه لبخند کج
و دلسوزی باهات رفتار کنند و در ظاهر تاییدت کنند و ....که اگه این جوریه وای به حالت!!
چون مشخص می کنه که چقدر بدبختی!
۲-حسادت و تنفر. که این جا نشون میده تو یه چیزی هستی که باعث شده بعضی ها (مثل
خودت) با خشم بهت نگاه کنند و از سر حرص ذلشون هر جور که بلدند باهات رفتار کنند تا
حرصت رو در بیارند و به زعم خودشون کوچیکت کنند و مثلا بخوان موقعیت یا شخصیتت رو
متزلزل کنند!!
خیلی خوشحالم که من در چشم تو جزو گروه دوم قرار گرفتم!!!!!
.
.
.
کلی دیگه نوشتم ولی پاکش کردم! چون دیدم ارزشش رو نداری! مغزت،روحت،وجودت خیلی
کوچک تر از این حرفاست که من بخوام این جا برات یه سری چیزا رو توضیح بدم یا روشن کنم!!
جا نداری!!!
تو راجع به آدمی قضاوت کردی،که هیچی ازش نمی دونی! یا دست کم از نوشته هاش درک
نکردی!! پس من دیگه چی بگم؟؟
لطف کن،و از این به بعد،وقتی خود درگیری یا ناراحتی پیدا کردی،این جا نیا!!! این جور مواقع برو
سرت رو بکوب به دیوار یا کارد بزن به شکمت یا از پشت بوم خودت رو پرت کن یا هر کاری از
این نوع که اصولا همدردهای تو(آدمای بیمار)،این جور مواقع انجام میدن!!!!!!
فقط این جا نیا! چون من یکی که هر وقت ناراحتم یا دلم گرفته این جا می نویسم!!!
البته می دونم دنبال درمانت بودی! از اون اصطلاح روان پزشکی که بکار بردی متوجه شدم
حین درمانت یه چیزایی هم یاد گرفتی!!!!!
دیگه هم این ورا پیدات نشه که حوصله ات رو ندارم! بدو برو پی کارت! بدو برو آفرین!!
